BOZKIR ŞİİRLERİ



EY BOZKIRIM

Ey Bozkır’ım, sen yiğitler yurdusun,

Çağların Çağlasın, aslın ulusun.

Sana hor bakanın, kökü kurusun.

Hep birlik olalım, ey Bozkır’lılar.

Dipdiri olalım, Can Bozkır’lılar.

Dağlarında ardıcıyla meşesi.

Dolsun gönlümüze güzel neşesi.

Gezer yaylasında mertçe efesi.

Hep birlik olalım, ey Bozkır’lılar.

Hep iri olalım can Bozkır’lılar.

Bozkır, bozkır değil, bozar ve kırar.

Haksızlığa karşı çıkar ve yıkar.

Bağlıdır töreye, başını dik tutar.

El ele, kol kola, ey Bozkır’lılar.

Toros Dağı gibi Can Bozkır’lılar.

AKAN Naci, Oğuz boyu Çat’lıyım.

Milletimi (Ulusumu) bir birine sıkı bağlayım.

Alıp bu ülkemi, göğe koyayım.

Ele ele, kol kola, hey Bozkır’lılar.

Tanrı Dağı gibi, Can Bozkır’lılar.





ÖYLESİNE BİR HAYAT

İhtişamlı sevgi sözcüklerini tüm vadilerinde gezdiren.

Hayatı tümüyle umuda çeviren.

Aşk kelimelerinin bütün meçhul,

Doruklarını oturma odanız kadar aşina kılan.

Ilık,içten ve mutlak bir nisan yağmuru gibi kokan.

Bir sesin bütün varlığınızı sonsuz ve karanlık bir boşluğa,

Yuvarlamasından ibaret olur herşeyiniz.





ÇİLEKEŞ KÖYÜM

Yıllar gelip geçse, bitse de asır,

Eksik olmaz senin elinden nasır.

Odaya serersin kamıştan hasır,

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !


Çift için koşarsın tarlada atı,

Boşuna beklersin taban fiyatı.

Sürersin kağnıyı, bilmezsin yatı,

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !


Tüfek çatar, asker oldum sanırsın;

Vergi alan tahsildarı tanırsın;

Sandıkta boşuna oy kullanırsın,

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !


En küçük yanlışta düşersin dile,

Beslersin zengini kaymak-bal ile.

Millete efendi oldun, nafile !

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !

Ağılda yatarak beslersin koyun,

Senin üzerine oynarlar oyun,

Şehre varırsan derler ki: Soyun,

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !


Temmuz sıcağında, hasat zamanı,

Ayırırsın buğday ile samanı.

Kul Fatih`im, bilir misin amanı ?

Vah, benim sahipsiz, çilekeş köylüm !





SEBEBİ SENSİN

İçime dert oldu bir büyük sancı.

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.

Efkarım birikti doldur be hancı.

Hala yaşıyorsam sebebi sensin.

Sevgimle oynadı komşunun kızı.

İçimde bıraktı ince bir sızı.

Hançerlendim akar kanım kırmızı.

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.

Hasretin ateşi içimi yakar.

Yaralı gönlümde şimşekler çakar.

Sevdalı gözlerim yoluna bakar.

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.

Ayrılık zamanı geldi de çattı.

Sevgimi bilmedi kenara attı.

Bütün umutlarım mazide battı.

Hala yaşıyorsam sebebi sensin.

Sevdam yaralıdır derdim bilinmez.

Sevene bu kadar zulüm edilmez.

Kalbime kazıdım aşkın silinmez.

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.

Göz yaşların kaldı yırtık resmim de.

O güzelim kokun hala tenim de.

Adın kazılıdır benim ismim de

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.

Aklımdan hiç çıkmaz verdiğin sözler.

Ağlarken kurudu bu gülen gözler.

Yaralı kalbimde maziyi özler.

Böyle yaşıyorsam sebebi sensin.